W dniu 30 kwietnia w Muzeum Regionalnym zakończyła się wystawa autorska pani Janiny Ochman – malarki pochodzącej z dawnego województwa zamojskiego (dziś tereny woj. lubelskiego), a obecnie mieszkającej w Starej Wsi.
Pani Janina nie maluje zawodowo, pracuje w gospodarstwie rolnym. Jednak uzdolnienia plastyczne przejawiała od zawsze i nie zniszczył ich nawet pobyt w bardzo rygorystycznym licealnym internacie. Teraz spod jej rąk wychodzą urzekające pejzaże, kwiaty, portrety ludzkie i zwierzęce. Posługuje się głównie techniką olejną.
Jak mówi sama artystka, tematyka prac to głównie wspomnienia lat dziecinnych – drewniane, bielone chatki, właśnie takie, jakie jeszcze niedawno spotykało się na terenach tzw. Ściany Wschodniej. Goście, którzy przybyli do Muzeum zachwycali się refleksami światła odbijającego się w jeziorku oraz podziwiali barwy wczesnego poranka wstającego nad lasem. Pani Janinie serdecznie gratulujemy talentu i zapału do rozwijania swojego hobby, na które przecież nie jest łatwo znaleźć czas pomagając dzieciom w gospodarstwie. /Sławomir Lewczak

Kto z nas, tak z ręką na sercu, wiedział wcześniej, że istniał ktoś taki jak Mieczysław Brożek? – zapytał przybyłych do Muzeum Regionalnego w Bestwinie Sławomir Lewczak, autor książki o życiu i pracy profesora. Zapewne bardzo niewielu albo zgoła nikt. Wkrótce jednak okazało się, że jest szansa na nadrobienie luki w wiedzy. Pan Sławomir przybliżył gościom sylwetkę i dorobek bohatera swojej książki, który urodził się… w Kaniowie.

25 kwietnia muzealna Galeria na Prowincji wypełniła się osobami pragnącymi dowiedzieć się więcej o rodowitym kaniowianinie. Spotkanie miało na celu promocję książki Sławomira Lewczaka pt. „Z Kaniowa rodem. Życie i praca profesora Mieczysława Brożka”. Bohater publikacji był jednym z najwybitniejszych polskich filologów klasycznych, postacią znaną i cenioną w świecie polskiej nauki.
Sławomir Lewczak, członek Towarzystwa Miłośników Ziemi Bestwińskiej i redaktor „Magazynu Gminnego” przybliżył życie profesora, opowiedział o trudach, jakie Brożek musiał znosić w obozach koncentracyjnych Sachsenhausen i Dachau, by później skupić się na jego znakomitym dorobku i przyznanych mu nagrodach. Swoją opowieść zilustrował slajdami, a także ubarwił anegdotami, co uczyniło ją jeszcze atrakcyjniejszą.
Nie obyło się bez dyskusji na temat związków profesora z Kaniowem. Goście zastanawiali się, w którym miejscu mieszkał urodzony ponad sto lat temu Brożek, czy istnieje ślad po jego domu i czy po wyprowadzce odwiedzał jeszcze swe rodzinne strony. Kończąc spotkanie, pan Sławomir podarował każdemu egzemplarz lektury.  Za swoje wystąpienie i ogrom pracy, jaką włożył w publikację, został nagrodzony brawami. Wśród publiczności zasiedli księża proboszczowie z parafii Kaniów i Bestwina, honorowy obywatel gminy dr Franciszek Maga, radni gminni, radny powiatowy, przedstawiciele Ochotniczej Straży Pożarnej, Towarzystwa Miłośników Ziemi Bestwińskiej, Kół Gospodyń Wiejskich, pracownicy Centrum Kultury, Sportu i Rekreacji, Gminnej Biblioteki Publicznej, dyrektorzy szkół, nauczyciele, dziennikarze i osoby zainteresowane naszą wspólną historią. Wszystkim autor złożył gorące podziękowania za przybycie. Książkę o Mieczysławie Brożku można nabyć w Gminnej Bibliotece Publicznej. /Wioleta Gandor

tekst

Zgodnie z ewangelią, gdy Jezus wjeżdżał na osiołku do Jerozolimy, witający go ludzie słali Mu pod nogi gałązki palmowe. Nazwa „Niedziela Palmowa” i zwyczaj niesienia w procesji symbolicznych palm odwołuje się właśnie do tego wydarzenia.

Palmy wielkanocne, które w Polsce pojawiły się w okresie średniowiecza, mają swój regionalny charakter. Jak więc wygląda tradycyjna palma z naszych okolic? Na to pytanie starało się udzielić odpowiedzi Muzeum Regionalne im. ks. Z. Bubaka w Bestwinie zapraszając dzieci na lekcję „Jak wykonać tradycyjną palmę wielkanocną?” Każdy z uczestników miał okazję stworzyć własną wiązankę, składającą się ze śliby, graniatego drzewa, lyski, kokocza, kaliny a także z oliwnego drzewa, jałowca, trzciny, jemioły i sosny.

Muzeum Regionalne im. ks. Z. Bubaka w Bestwinie serdecznie zaprasza na wystawę malarstwa Janiny Ochman. Na wystawie podziwiać można głównie sielski krajobraz, który urzeka spokojem i melancholią.

Ferie w Muzeum miały na celu zapoznać uczestników zajęć z historią i tradycjami ziemi bestwińskiej. Spotkanie z życiem swoich przodków „na żywo”, przy autentycznych eksponatach wygląda zupełnie inaczej niż w szkole, na sali lekcyjnej. Pracownik Muzeum regionalnego, Andrzej Wojtyła przygotował dla dzieci trzy tematy: „Stara Fotografia – stylizowana sesja zdjęciowa”, „Odkrywamy archeologiczne skarby Bestwiny” oraz „Pieczenie Chleba”. W pierwszym dniu, mali modele i modelki pozowali przed obiektywem aparatu, ale nie w nowoczesnych kreacjach, tylko w naszych regionalnych strojach, w scenerii „Józefowej Izby”. Wykonane zdjęcia, odpowiednio „postarzone” sprawiały wrażenie, że oglądamy autentyczne fotografie gospodarzy i gospodyń z Bestwiny sprzed stu lat. W kolejnych dniach młodzi archeolodzy i etnografowie zapoznali się z wykopaliskami prowadzonymi na terenie Bestwiny, dowiedzieli się gdzie leżało grodzisko i zobaczyli przedmioty tamże znalezione w latach 70. Na zakończenie zajęć wzięli udział w pieczeniu swojskiego chleba, zajęciach należących do stałej oferty Muzeum, cieszących się od lat niesłabnącą popularnością, ze względu na widowiskowość...i smaczne wypieki.

W Muzeum Regionalnym w Bestwinie miał miejsce finisaż kolejnej już wystawy malarskiej pod nazwą „Wspomnienie lata”. Tym razem swoje prace w naszej galerii wystawiły panie Krystyna Dąbrowska i Teresa Płaczek, będące członkiniami Stowarzyszenia Plastyków „Ondraszek”. W dniu 1 lutego 2012 roku spotkały się z mieszkańcami Bestwiny by opowiedzieć o swojej twórczości i fascynacjach.
 Tematyka prac obydwu pań oscyluje wokół motywów przyrodniczych, branych „z natury” – wyjazdów na plenery czy codziennej obserwacji świata. Już zwyczajne polne kwiaty mogą posłużyć za inspirację do kolejnego obrazu wykonanego techniką olejną lub akrylową. Malarz chłonie otaczający świat wszelkimi zmysłami, przy okazji wzbogacając wiadomości z różnych dziedzin – na przykład dzięki wyjazdowi do Tomaszowa Mazowieckiego panie zobaczyły jedne z dwóch istniejących na świecie „niebieskich źródeł” – które rzecz jasna znalazły się później na płótnie. Artystki przyznają, że preferują w sztuce realizm, uważają, że odwzorowanie rzeczywistości może wzbudzić w widzu wiele pozytywnych emocji, o wiele większych niż malarstwo abstrakcyjne. Zachęcają także do rozpoczęcia samodzielnej przygody z malowaniem i rysowaniem.

Sławomir Lewczak

Muzeum Regionalne im. Ks. Z. Bubaka w Bestwinie serdecznie  zaprasza na finisaż  wystawy malarskiej „Wspomnienie lata” oraz spotkanie autorskie  z Krystyną Dąbrowską i Teresą Płaczek w dniu 1 lutego 2012 roku o godz. 17:00 w galerii „Na prowincji” mieszczącej się w budynku  Muzeum Regionalnego w Bestwinie, ul. Kościelna 57

Zimą, na przełomie 1939/40 roku na terenach obecnego powiatu bielskiego, okupowanych wówczas przez hitlerowców, zaczęła działać Chłopska Organizacja Wolnościowa „Racławice”, wyrosła z aktywu Związku Młodzieży Wiejskiej „Siew”. W okresie świąt Bożego Narodzenia w 1940 roku i w nowym 1941 roku przeprowadziła akcję patriotyczno – propagandową na terenie Bestwiny, Bestwinki i Janowic. Po domach chodzili kolędnicy – członkowie „Racławic” z szopką: Stanisław Gryzełko, Ludwik Kutryba, Ottokar Pokora, Antoni Jonkisz, Józef Tomaszczyk, Władysław Wilczek, Zygmunt Maga i Karol Tomaszczyk. Szopka, po wniesieniu do domu, zmieniała swój wygląd. Główny napis: „Gloria In excelsis Deo” był zdejmowany i w tym miejscu ukazywał się inny: „Jeszcze Polska nie zginęła”, a gdy opuszczano żaróweczkę w środku szopki – gwiazdka zmieniała się w Orła Białego. Śpiewano pełne wiary w odrodzenie Polski „kolędy”, pastorałki i antyhitlerowskie kuplety oraz piosenki dotyczące spraw miejscowych. Na zakończenie następowała dobrowolna zbiórka darów dla więźniów obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. W czasie pobytu w domach „kolędnicy” dzielili się posiadanymi wiadomościami politycznymi i wojennymi, podtrzymując słuchaczy na duchu.

W okresie świątecznym pragniemy przypomnieć tą historię oraz zaprasić do odwiedzenia Muzeum Regionalnego im. ks. Z. Bubaka w Bestwinie, w którym zobaczyć można tą niezwykłą szopkę „racławickich” kolędników.

Już po raz 21 na teren Rzeczypospolitej Polskiej trafiło "Betlejemskie Światło Pokoju". W tym roku pod hasłem: "Światło, które prowadzi" trafia do naszych kościołów, domów, zakładów pracy, jak również placówek oświatowych.  Przede wszytskim znajdzie się na naszych wigilijnych stołach. Betlejemskie Światło Pokoju to tradycja przekraczajaca granice państw i bariery ludzkich uprzedzeń - jest ono symbolem wzajemnego zrozumienia i miłości.

Akcję tę 25 lat temu zapoczątkowali austriaccy skauci. Roznosili oni ogień z Betlejem do różnych insttucji, aby w czasie Bożego Narodzenia stał sie on żywym symbolem braterstwa i nadziei. Polscy harcerze pragną kontynuować ten zwyczaj, stawiajac sobie za cel rozpalenie płomienia pokoju w sercach wszytskich ludzi. Ogień z lampki oliwnej w Grocie Narodzenia Jezusa Chrystusa w Betlejem, trafia do osobistości Kościoła, życia politycznego, do szpitali, szkół, domów dziecka, domów opieki społecznej, urzędów oraz instytucji w całym kraju - w tym roku trafił również do Muzeum Regionalnego im. ks. Z. Bubaka w Bestwinie.  Uroczyste przekazanie światełka wraz z życzeniami od Hufca ZHP Czechowice-Dziedzice odbyło się 21 grudnia.